به نام اولين معلم

او كه در اولين كلام فرمود: بخوان

 

چه ميتوان نوشت كه كلمات هميشه كم مي آورد در مقامي كه مولاي متقيان فرمود:« من علمنى حرفا فقد صيرنى عبدا»

پس مثل هميشه « روز معلم » را بهانه مي كنيم و آنچه را در کلام نمي گنجد از دل مي نويسيم:

استاد گرامي

با همه بلندي مقامتان و همه كوتاهي مرتبه مان در برابر شما، قدردان زحمات هميشگي تان هستيم.

و دعا مي كنيم آنچه را كه ما از جبرانش عاجزيم و در ظرف زمان و مكان نمي گنجد، قادر مطلق در هر دو جهان برايتان جبران فرمايد.

 *******************

معلم كيمياي جسم و جان است

مــعلم رهنماي گمرهان است

شـده حك بر فراز قله ي عشق

معلم وارث پيغــــمبران است

 ******************

عارفان با عشق عارف مي شوند

بهترين مردم معلم مي شوند

عشق با عارف مکمل مي شود

هر که عاشق شد معلم مي شود

 ******************

مي توان در سايه آموختن

گنج عشق جاودان اندوختن

اول از استاد، ياد آموختيم

پس، سويداي سواد آموختيم

از پدر گر قالب تن يافتيم

از معلم جان روشن يافتيم

اي معلم چون کنم توصيف تو

چون خدا مشکل توان تعريف تو

اي تو کشتي نجات روح ما

اي به طوفان جهالت نوح ما

يک پدر بخشنده آب و گل است

يک پدر روشنگر جان و دل است

ليک اگر پرسي کدامين برترين

آنکه دين آموزد و علم يقين

استاد شهریار